"Shari"

30 maart 1995-7 december 2001

Toen Shari bij ons kwam hadden we ineens heel veel dingen met gaten en afgekloven hoekjes, de tuin werd gesnoeid, alle leuke plantjes waren een koppie kleiner, ze sleepte alles wat binnen hoorde naar buiten en alles wat buiten hoorde naar binnen. Shari was een intelligente Sheltie en maakte als pup zijnde overal een spelletje van. Ze moest naast het bed slapen in de mand. Ze spong uit de mand en werd door mij vriendelijk teruggeroepen. Daarop gaf ik het commando "zit". Ze ging zitten en wachtte op de beloning. En ze sprong weer uit de mand. Eerst hoorde je dan "pok:", dan tippel, tippel, tippel, tippel (op het zeil), dan riep ik weer "Shari, kom dan!" Dan wat het weer tippel………….., maar dan wel veel sneller als de heenweg en dan volgde weer "pok" (op dit moment sprong ze in of uit de mand)., dan kwam het commando "Zit", ze ging zitten wachten op de beloning en……………. Meestal 1 tot 2 uur achter elkaar. Ze was een pittige tante, direct al vanaf het begin.

 
Shari gaf altijd ochtenkusjes en avondkusjes. Ze was daar best wel galant in.. maar ze kon soms tot vervelends toe doorgaan, (totdat ik het gevoel had dat mijn hele mond schuurpapier was ;-) ) Als ik aan het wandelen ben en ik doe mijn ogen dicht, zie ik haar rennen, met de haren in de wind, zonder pijn in nek, schouder en achterpoot. Haar glimmende oogjes, en een lach op haar gezicht, helemaal op en top Shari. Zo wil ik haar blijven herinneren.

Er is veel veranderd sinds ze er niet meer is. Shari zorgde hier voor orde en netheid, op haar manier natuurlijk :-). Blaffen was toegestaan volop. Maar spelen was niet echt veroorloofd. Ze kwam er dan grommend tussen, of ze keek van een afstandje en gromde en het was weer rustig. Vanmiddag zat ik aan de telefoon toen ineens Savannah, iets leuks deed, wat me aan Shari deed denken. Ze legde haar hoofdje op tafel (precies zoals Shari dat altijd deed) als ze wat lekkers op tafel zag liggen en ging staren. Ik moest lachen, typisch mams dacht ik :-) 5 minuten lang! niks voor Savannah hoor. Even later dacht ze "Aan me hoela,  denk je dat ik daar naar blijf staren" en ze ging eindelijk zoals ze dat zelf altijd doet, met haar voorpoten op tafel en jatten :-)

Mijn verjaardag stond vandaag in het teken van Shari. Ik had al een kerstkaart gemaakt een hele vrolijke, dit vond ik nu niet meer gepast. Ik wilde graag iets passend. Eerst wilde ik de kaart on-line maken, maar ik kan beter omgaan met mijn fototoestel. Een paar groepsfoto's en een paar heel recente foto's (waaronder eentje die op 1 december is gemaakt) van Shari vormen nu het geheel voor onze kerst en tevens afscheidskaart van Shari.. 

Het is een zoveelste dag met een lach en veel tranen. Een lach om de streken die onze andere dames uithalen en een traan omdat Shari niet meer in ons midden is. Ik mis haar elke minuut van de dag. Ze was geen drukke sheltie, maar ze was er toch altijd. Shari was een eigenzinnige en eigenwijze, maar heel lieve Sheltie.. Shari was vanaf pup als zelfstandig en we hadden eigenlijk nooit omkijken naar haar. Haar bijnaam was Saartje, al met 9 weken :-). Ze mocht graag aan de keukentafel zitten en meekleppen met de oudere mensen,  ze mocht er graag bij zijn en ze wilde niets missen. Ze ging wilde altijd als eerste boven en beneden zijn. Ze wilde als eerste binnen zijn na de wandelingen en als eerste uit de auto als we gingen wandelen. Als we gingen lopen, ging ze huilen als we de bocht om kwamen en als er aan twee kanten bomen te zien waren.. :-) Haar levenslust was wandelen.

Ooit was ik ze een keer aan het uitlaten en had ik niet zoveel tijd. Ik had een korte ronde van een half uurtje in gedachten. Na een half uurtje waren we rond en Shari vond dat we nog niet lang genoeg gewandeld hadden. Ze keek om en liep het pad weer in om nog een ronde te maken. Ze liep niet zachtjes hoor, maar ze stoof het pad in, zodat ik achter haar aan moest  en tja ik heb me wel eens overgegeven hoor! Van haar kon ik niet goed winnen.
 
Shari was dol op water. Elke waterplas die er lag werd dankbaar betreden. Meestal was het modder en drap. Shari kwam aanlopen en we wisten altijd, dat we geen moeite hoefden te doen om haar schoon te houden, dat was onbegonnen werk. Shari kwam aanlopen en stoof de plas in,  daarna ging ze water drinken, de druppels lagen altijd op haar neus en op haar voorhoofd. Volgens mij kwam er weinig in Shari terecht, maar ja, dat was bijzaak. Als Shari uit de bak moest drinken, dan moest de bak tot aan het randje gevuld zijn, want Shari moest toch echt met haar kin op de rand liggen, zo kon haar neus droog blijven en de rest werd nat gedruppeld.. :-)

Shari had een hobby, dat was eten,  snel en veel eten,  ze mocht graag je vingers er bij op eten :-).  Dat hebben we diverse keren kunnen voelen. Shari was absoluut geen schoothondje,  ze wilde graag bij ons liggen, maar dan moest je niet gaan aaien. Ze nam 's nachts 20 % van mijn bed in beslag, maar ik had altijd lekker warme voeten :-) Soms lag ze 's morgens bij me op mijn kussen, tja. Shari iets meer kussen als ik. Als ik dan wakker werd zag ik niets meer,  pikkedonker, hoe zou dat nu komen ? Ze moest altijd kriebelen als ze in de buurt was.. Als ik in bed lag kwam ze met die grote borstharen en voelsprieten van haar kriebelen, soms ging ze met
haar poten op mijn haar staan, zo kon ik geen kant op, als ze mijn oogjes wilde wassen. Ja, ik mocht mij altijd 2 x wassen 's morgens eerst Shari en dan de douche. :-))

Ze was een ster in behendigheid, althans als ze zin had. :-)  Menig keer liep ze zo hard, dat ze een 3de of 2de prijs behaalde, maar als het ietsie warm was dan ging Shari zich echt niet moe maken. De keurmeester kon haar
dan op een plaats neerzetten en dan bleef ze de keurmeester aankijken, nog ff knuffel vragen van de keurmeester :-) De keurmeester staat bedenkelijk te kijken, tja een eerste prijs zal ze wel niet meer halen,  dus de keurmeester gaat knuffelen. Een fluitje, de tijd is om, Shari bedenkt zich niets en gaat het parcours als een speer over. Tja, wat moet ik dan ? Er achteraan :-)))) Een eigenwijs meisje, maar wel mijn meissie, die ik ontzettend zal missen. Vandaag, morgen en altijd.


In 1997 kreeg zij haar eerste nestje met Int. Ch. Zygotes Golden Bow. Op 30 maart 1997 kreeg ze drie gezonde en geweldige puppies.
De eerste Whirlwind of Shadows.
Half november verstapte Shari zich met het wandelen. Ze wilde gelijk niet meer lopen. Ze had niet gerend en verder geen rare dingen gedaan. Ze wilde niet meer op haar achterpoot staan en als ze toch ging staan of eigenlijk leunen, hoorde ik een harde knak. We zijn met haar naar de dierenarts gegaan. Die dacht dat er wat verstuikt was, we kregen coolgel en zalven mee. Maar na een paar dagen nog geen verbetering en nog steeds die knak. We hebben toen bij een andere dierenarts een afspraak gemaakt, hij dacht (zonder foto's te maken) dat de heup geforceerd was. We kregen medicijnen mee en het moest met 10 dagen beter gaan. Maar na 7 dagen nog geen verbetering. Dit wat ik nu zag was niet mijn Shari, dacht ik. En ik heb gebeld naar de dierenkliniek, we konden er vrijdag 7 december terecht omdat er dan een professor aanwezig was.

 De professor keek naar de hak en liet me meteen zien wat het euvel was. De achillespees rolde van de hak. Als we haar direct lieten opereren hadden we kans dat er nog veel gered kon worden. We moesten Shari achterlaten. Ze kreeg Valium toegediend omdat ze gasnarcose gingen gebruiken. Dit is het veiligste middel als honden, epileptische aanvallen hebben. Shari heeft in haar leven een paar kleine aanvallen gehaden 2 grote aanvallen, die op latere leeftijd voor het eerst op kwamen zetten. Meestal na opwinding, opwinding als ze met Keshia in de clinch lag of tijdens het spelen met piepertjes, of na narcose.

We wilden het veiligste middel voor onze Shari en dat kregen we. Ze was erg rustig toen we haar achterlieten en we waren terug, toen ze net klaar waren met de operatie. Helaas was Shari al opgewonden geraakt en ze lag te gillen en bewegen. Volgens de dierenarts was dit een normaal verschijnsel na een gasnarcose en ze zou wel rustiger worden als ze in eigen omgeving kwam. We hebben haar meegenomen naar huis, maar ze werd niet echt rustiger. Tja. als we er bij gingen liggen of als we haar op de arm hadden werd ze iets rustiger. Na 4 1/2 uur werd ze gelukkig iets rustiger, zoals de dierenarts had voorspeld, na 5 1/2 uur begon ze erg rustig te worden. De telefoon ging, ik naar de telefoon, Frans hield Shari in de gaten want ze was wel erg rustig. Frans riep en schudde aan haar, Shari, Shari, maar ze reageerde niet meer. Frans legde haar op mijn arm en ben zo snel ik kon naar de dierenarts gerend. Maar helaas, er was niets meer aan te doen, onze Shari, onze eerste Sheltie was overleden. Ze was nog geen 7 jaar. Shari is gecremeerd op 12 december 2001.

 

 

 

In the armes of an angel
Spend all your time waiting
for that second chance
for a break that would make it okay
there's always one reason
to feel not good enough
and it's hard at the end of the day
I need some distraction
oh beautiful release
memory seeps from my veins
let me be empty
and weightless and maybe
I'll find some peace tonight

in the arms of an angel
fly away from here
from this dark cold hotel room
and the endlessness that you fear
you are pulled from the wreckage
of your silent reverie
you're in the arms of the angel
may you find some comfort there

so tired of the straight line
and everywhere you turn
there's vultures and thieves at your back
and the storm keeps on twisting
you keep on building the lie
that you make up for all that you lack
it don't make no difference
escaping one last time
it's easier to believe in this sweet madness oh
this glorious sadness that brings me to my knees

in the arms of an angel
fly away from here
from this dark cold hotel room
and the endlessness that you fear
you are pulled from the wreckage
of your silent reverie
you're in the arms of the angel
may you find some comfort there
you're in the arms of the angel
may you find some comfort here

Shari zoals we haar herinneren, lekker liggend op de bank met haar hoofd op de rand, met apie
Shari 5 maanden, ook toen al was ze liever lui dan moe, lekker liggend eten en drinken uit de waterbak
Onze mol, in de familie
Shari was dol op pannekoeken en ze kon dan ook uren met haar kin op tafel liggen wachten tot ze het kreeg
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Hardenberg, 7 december 2001


Lieve Shari,

Een heel leven lang mocht je bij ons zijn
Alleen het leven was niet zo lang
Je mocht 6 jaren oud worden.., over 3 maanden zou je 7 worden
Voor ons veel te kort

Je liep al drie weken lang niet
en we wilden zo graag weten wat jou mankeerde
Vandaag had ik me voorgenomen om niet weg te gaan,
zonder dat wij wisten wat er met je was
Het probleem werd meteen gevonden
Je achillespees rolde over je hak
Deze werd vandaag operatief met een bandje vastgezet
je zou enkele weken moeten rusten en daarna revalideren

Zorgvuldig werd er naar een narcose middel gezocht wat veilig was voor jou
omdat je af en toe een epileptische aanval had
Je ging vanmiddag mee naar huis
Je was in paniek
Je hartje is gestopt rond half 8 vanavond
Je kon de stress niet aan
Vredig ben je heengegaan

Lieve Shari.. wij zullen je nooit vergeten
Dank je voor alle bijzondere jaren dat je bij ons was
Dank je voor alle vreugde die je ons hebt gegeven
Helaas moeten wij verder zonder jou
Wij zullen goed op jou dochter Savannah passen
Het verdriet is groot
We zullen je missen
Je lichaam is er niet meer
maar ooit zullen wij jou weer eens tegenkomen
Onze hartendief

Rust zacht, lieve Shari
Tot ziens op de regenboogbrug
Ooit zullen we weer samen zijn


Frans & Jacqueline
Kalin, Keshia, Savannah & Ylanie

 
  Shari, 2 december 2001   Shari & haar dochter Savannah, 2 december 2001